Od 1 stycznia br. Obowiązuje zmieniony art. 39 kodeksu pracy. Zgodnie z jego treścią pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do nabycia prawa do emerytury z FUS. Takie rozwiązanie spowodowało, że ochroną zostały objęte zatrudnione osoby, którym brakuje nie więcej niż 2 lata do normalnej, ale także do wcześniejszej emerytury.

Ustawodawca, pracując nad nową ustawą o świadczeniach przedemerytalnych, postanowił jednak zmienić zasady ochrony pracowników w wieku przedemerytalnym. W rządowym projekcie z 16 stycznia br. skierowanym do Sejmu zaproponowano, aby ochrona pracowników w wieku przedemerytalnym została utrzymana i wydłużona do czterech lat, ale przysługiwałaby ona tylko pracownikom przed osiągnięciem ustawowego wieku emerytalnego.

Na takie rozwiązanie nie zgodzili się posłowie i do Senatu trafiła ustawa wprowadzająca okres ochronny wynoszący 4 lata przed osiągnięciem prawa do normalnej, a także wcześniejszej emerytury. Senat wprowadził zmiany do art. 39 k.p. i wrócił do pierwotnej rządowej propozycji, zgodnie z którą pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Zgodnie z tą ustawą od 1 czerwca br. ochrona przed wypowiedzeniem wynikająca z art. 39 k.p. przysługiwać będzie tylko kobietom po 56 roku życia i mężczyznom, którzy ukończyli 61 lat.